Gedichten

De etaleur

 

De etalage

Spijkertje tussen je tanden
uiterste concentratie
binnensmonds een vloek
ragfijn etalagedraad
met een knoopje
onzichtbaar

Een hoofd vol ideeën
sneller dan je handen
kunnen volgen
de ruimte warm en krap
zoveel producten
onder de felle lampen
tentoongesteld zichtbaar

Mensen lopen voorbij
werpen een blik
op de verleiding
in de prachtige etalage
waar de avond ervoor
jij zat te zweten
ik zal nooit vergeten

Jouw etalage
kwam tot leven
tijdens je afscheid
al die winkeliers
waar jij vele onzichtbare uren
had gewerkt en genoten
de etaleur kwam in het licht
en mijn hart zwol van trots
zichtbaar

grande finale

Gouden bladeren
dwarrelen door de lucht
gedragen door de wind
die hen bemind
zwevend
sierlijk dansend
als een ballerina
op hemelse klanken
vlijden beiden
zich op de grond
licht als een veertje
nog eenmaal
schitterend
in de schijnwerpers
omhelst door
stralen van licht
voor het doek valt
de grande finale

 

© Elles Jansen

Zeeland

 

 

Zeeland

Hier ben ik thuis
tussen de Zeeuwen
mijn bloed vermengd
al vele eeuwen
stromend door de aderen
van mijn voorvaderen
en moeders
zoals water kabbelt
aan de Schelde oevers

Hun levens
zoveel zwaarder
dan dat van mij
vechtend
tegen opkomend tij
dat brak vele dijken
alles moest wijken

En wat te denken
van de oorlogsjaren
iedere Zeeuw heeft wel
een geliefde verloren
je zult ze er nooit over horen

Zeeuwen dragen hun last
in stilte
hun hart gehuld in zilte
zoute tranen
van de grijze woeste zee
die ze ondanks alles
altijd blijven beminnen

© Elles Jansen

Herfst in mijn leven

Melancholie
nestelt in mijn hoofd
als de zomer wordt gedoofd
blaadjes verkleuren
naar onbestemde
bruine kleuren
en verlokkende barbecue geuren
vervangen worden
door rook
van openhaardvuur
het leven
is van korte duur

Triestheid
in mijn gedachten
golvend als de zee
overgang der seizoenen
zuigen mijn lichaam mee

Herfst in mijn leven
nooit geen vrucht meer
in mijn schoot
hittegolven
volgen zich op
de memopauze
geeft zich bloot
en ik verlang met smart
naar de lente
in mijn hart

Memopauze
winterslaap
lente zal volgen
de zon schijnt
komt me verwarmen
zal me omarmen

De reizigers

 

 

Je stond daar op de Markt
van mijn verleden
het voelde bijzonder
jou daar te treffen
al eerder trof je mij
in mijn hart

juist
in deze stad
waar ik liefhad
en verloor
stond jij daar stralend
in het midden
op de Markt

onbekend
maar zo vertrouwd
verbonden door woorden
en koffers met bagage
omhelsden wij elkaar

Al is jouw koffer
zwaarder dan de mijne
doet dat niks af
aan onze reis

ik liep eerder
onwetend
over een strand
waar jij later zou lopen
zag dit jaar dezelfde zee
en had jouw verhaal
mee
in mijn gedachten
liep ik langs strandhuisjes
terwijl jij geen thuis meer had
hoe moest dat voelen
in een ander land
een vreemde stad

zonder familie
met nog één persoon
die je zo koestert
samen op survivaltocht
en dan is het stil
jaren verstrijken
opeens ben je daar
slechts een grens
van mij vandaan

ik steek over
en zie je staan
midden op de Markt
van mijn verleden
start een nieuw begin
vriendschap tussen
twee reizigers

 

 

 

Feest