Archives for herfst

grande finale

Gouden bladeren
dwarrelen door de lucht
gedragen door de wind
die hen bemind
zwevend
sierlijk dansend
als een ballerina
op hemelse klanken
vlijden beiden
zich op de grond
licht als een veertje
nog eenmaal
schitterend
in de schijnwerpers
omhelst door
stralen van licht
voor het doek valt
de grande finale

 

© Elles Jansen

Herfst in mijn leven

Melancholie
nestelt in mijn hoofd
als de zomer wordt gedoofd
blaadjes verkleuren
naar onbestemde
bruine kleuren
en verlokkende barbecue geuren
vervangen worden
door rook
van openhaardvuur
het leven
is van korte duur

Triestheid
in mijn gedachten
golvend als de zee
overgang der seizoenen
zuigen mijn lichaam mee

Herfst in mijn leven
nooit geen vrucht meer
in mijn schoot
hittegolven
volgen zich op
de memopauze
geeft zich bloot
en ik verlang met smart
naar de lente
in mijn hart

Memopauze
winterslaap
lente zal volgen
de zon schijnt
komt me verwarmen
zal me omarmen

De seizoenen van onze vriendschap

 

Voor Greet, Eric, Jarne en Wout

 

 

 

De lente, een nieuw begin
startte bij de verhuizing van ons gezin
nieuwe scholen voor onze boys
aan de poort van de kleuterschool ontstond iets moois.
Jarne en Max kregen elkaar in de gaten
en werden dikke maten
de drie musketiers samen met Stijn Kestelle
en wij, de moederkes vonden elkaar ook al snel
een diepe vriendschap was ontstaan
en toen kwam de zomer eraan

Onze kinderen speelden, wij dronken op het terras
stonden voor elkaar klaar als er iets was
samen lachen, samen huilen en delen van onze zorgen
alles zat in onze vriendschap geborgen
op feestjes was het dolle pret en werd de polonaise ingezet
jij voorop, Willy Somers met de Zon in je hart was je lievelingslied
Maar wie kon bedenken dat de zomerzon jou zo snel verliet

De herfst brak aan met een verwoestende storm
jouw slechte nieuws choqueerde ons enorm
lamgeslagen zaten we bij elkaar
heel even maar
want dapper stond je op trok je ten strijde
met al die jouw liefhad aan je zijde
Je hebt zoveel moeten doorstaan, tegenslag na tegenslag
tot op een dag
jou niets meer helpen kon
donkere wolken kwamen voor de zon

de winter ging van start
en op 12 mei werd het stil en koud in mijn hart

Liefste Greet,

Buiten is het lente,  maar het zal nooit meer hetzelfde zijn
jij maakt een reis naar een onbekende wereld, het schijnt er mooi te zijn
en wij, wij moeten nieuwe seizoenen gaan beleven
zonder jou in ons leven

Maar weet dat jouw zonnetje altijd zal blijven stralen
je zult voortleven in alle verhalen
en ons hart vullen met een warme gloed
van mooie herinneringen, dat doet ons allen goed
bedankt dat ik jouw vriendin mocht zijn, mijn belofte gaat nu in
we zullen altijd klaar staan voor jouw dappere gezin

Voor altijd in mijn hart, liefs Elles
20 mei 2017

Hunkering

herfstzon

Als zweetdruppels
Langzaam dralend
kronkelen over mijn rug
en de mussen
half september
van de daken vallen
warmer dan warm
zinderend
zingt de zomer
haar laatste zwanenzang
terwijl verkleurde bladeren
als sneeuwvlokjes in de wind
dwarrelend het grasveld raken
dikke eiken hun vruchten braken
lonkend
naar het herfstseizoen
hunker ik nu al
naar de komende lentezon

That’s You

logo-thatsme

Eigenlijk moet je niet gaan winkelen als je iets nieuws nodig hebt. Het is beter om gewoon een keer je favoriete zaak binnen te lopen en rond te neuzen. Dan vind je meestal zoveel leuke dingen dat je niet kunt kiezen.

Maar vandaag ging ik op zoek omdat ik iets nodig had want het zou morgen niet meer zo zomers zijn en ik heb een feestje. Ik stapte binnen bij mijn favoriete winkel in ons dorp: That’s me. Ik had mijn jongste zoon meegenomen, mijn personal dressman. Hij heeft er verstand van hoor. En zijn adviezen worden door de winkeldames goedkeurend opgevolgd. Sommige collega-shoppers komen uit hun pashokje tevoorschijn en schuiven onopvallend steeds dichterbij naar het stoeltje waar Max commentaar levert op zijn wanhopige moeder. Zij wachten tot ik weer achter het gordijn verdwijn en draaien koket voor de ogen van mijn zoon, hopend op een goedkeurende blik of zijn stralende lach.

Ik zocht vandaag dus iets voor een familiefeestje. Mijn moeder wordt tachtig. Maar sinds zij de kleren niet meer voor me koopt, kan niets haar goedkeuring wegdragen. Onze smaken verschillen, zeg ik maar even diplomatiek. Uitgezonderd mijn aankopen van deze zomer, dat moet ik haar nageven. De zomermode was vrolijk, felle kleurtjes en daar houdt mijn moeder wel van. Zij combineert ze meestal wel op een andere wijze dan gebruikelijk. Dat dan weer wel. Een knalgele broek (past mooi bij haar kanariegele autootje) met een felgroen truitje en rode sokken. That’s her.

Ter ere van mijn moeder ga ik in de rekken op zoek naar iets fleurigs. Wat een domper, de nieuwe herfstcollectie was niet iets waar ik vrolijk van werd. Dat lag niet aan de zorgvuldig ingekochte collectie door Marleen en haar dochters Ine en Anke. Nee, het lag gewoon aan mij. De kleuren van deze winter zijn niet mijn favoriete kleuren. Ik kwam terstond een herfstdip. En het gezicht van Max bij alles wat ik aantrok, was niet veel beter, een naderende donderbui zou erbij verbleken.

Hij kwam uit zijn stoel en ging actief op jacht. Na enkele minuten kwam hij met enkele leuke jurkjes aanzetten… maar de ijsjes van de zomer hadden hun sporen achtergelaten. En ik had mijn corrigerende slipstream niet aan…

Ook mijn gezicht vertoonde inmiddels enige sporen van pure wanhoop. De collectie van mijn lievelingsmerk was al ontdekt door andere kapers die zo slim waren geweest om bij tropische temperaturen hun slag al te slaan. Mijn maat was er dus uit, uit de hele Xandress collectie. En juist dat merk zit altijd als gegoten. Alles klopt. De mouwen beginnen op mijn schouder en niet ergens halverwege mijn bovenarmen. Mijn weerspannige boezem blijft netjes binnenboord en de voluptueuze rondingen bij buik en billen worden mooi omhult zonder worsteffect.

Mijn liefste vriendinnen van That’s Me transformeren in professionals van That’s You en zoeken met drieën de omvangrijke collectie door om toch een geschikte outfit voor mij te vinden. En niet zonder resultaat. Ik ben zeer in mijn nopjes naar huis gegaan met een koket paarsblauwe jurkje en een hippe  zwartwit fotoprint jurk met zwarte legging, waar zelfs mijn zoon helemaal lyrisch over was: O my God, this dress is to hip mama”. Dank je Maxxx.

Dus dit verhaal draag ik op aan de crew van That’s me. Er ligt niet voor niets rode loper bij de deur. Telkens weer voel ik me een echte celebratie door jullie geweldige niet aflatende enthousiasme en eerlijke adviezen. En ik weet zeker dat dit geen verkooptechnieken zijn maar welgemeende, oprechte liefde voor jullie klanten die, ondanks een maatje meer door toch modieus gekleed kunnen gaan.

That’s you girls van That’s me!

Het beschreven blad

herfstblad

 

onverwacht
overvalt me
jouw geur
herinneringen
van een kind
dwarrelend
als herfstbladeren
in de wind
zo fier en sterk
wachters van
mijn jeugd
wuivende armen
wiegen me in slaap
brengen vreugd

 

fietsend draai
ik de oprit op
zie jullie daar staan
keurig in een rijtje
gehuld in groen
v
eegt hij jouw
bij elkaar
nerven met een
kartelrand
glippend door
zijn hand

 

tekenend voor
ons leven
ach waren jullie
nog maar hier
mijn lieve vader
en het blad
van de populier

 

©Elles Jansen

herfst 2012