Roze wolk

Het is herfst, en voor sommige mensen slaat met het vallen van het blad ook hun stemming om. Ze worden somberder en krijgen last van een depressie. Zelf ben ik ook meer een lente en zomer mens, al kan de herfst prachtig zijn als de zon op de gouden bladeren schijnt. Sombere regendagen sla ik liever over maar ook die horen erbij.

 

 

Vandaag scheen de zon, er stond een stevige wind. Op één van de zeldzame vrije zaterdagen van mijn man wou ik van dit mooie herfstweer profiteren. De accu’s van de fiets waren opgeladen maar toen we buitenkwamen waaiden we zowat om (ja, ik sta niet meer zo stevig op mijn benen na -31 kg). We besloten de fietsen te laten staan en stapten met de hond in de auto. Op naar Zeeland.

Op de A58 genoten we al van prachtige blauwe luchten met witte wolkenformaties en in Zoutelande aangekomen waren we niet de enige die met de hond een strandwandeling gingen maken. Omdat het nog herfstvakantie is, vorige week voor de Nederlanders en nu voor de Belgen waren er ook heel wat jonge gezinnen op het strand. En de Duitsers waren in hun kuil te vinden. Het strand lag bezaaid met blauwe kwallen, ik was blij dat het te koud was om te zwemmen.

De zee en winden hebben een genezend effect. Alle zorgen waaien weg. En hoewel ik paddenstoelen prachtig vind, en de herfsttinten in de bomen een schilderijtje, geef ik toch altijd de voorkeur aan de openheid en oneindigheid van de zilte zoute zee. Het ruisen van de golven, de cadans die daarvanuit gaat. De kracht van het wassende water. We klimmen de duinen over, en opeens bevind ik mij in een roze wolk.

Social tagging: > > >

Geef een reactie

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.